تاریخ انتشار:92/9/9 - 08:01
شماره مطلب:139299

شهادت امام زین العابدین تسلیت باد

درسی از زندگی امام سجاد علیه السلام
هر وقت به یاد زینت عابدان ، امام سجاد علیه السلام می افتم ، ناخودآگاه امید عجیبی در ژرفای وجودم پا می گیرد!

ما اگر شرایط یک کار برای مان فراهم نباشد مخصوصا اگر آن کار برای خدا باشد اولین خطور ذهنی مان این است که ” دیدی خدا خواستم ولی نشد ” و خیلی راحت دست روی دست می گذاریم و کار انجام نداده را تمام شده فرضش می کنیم و حتی منتظر پاداش الهی می شویم و به روزمرگی های خویش می رسیم.

اما امام سجاد در زمانه ای زندگی می کند که اوج خفقان دستگاه بنی امیه است و در آن شرایط امام فقط و فقط به وظیفه اش می اندیشد و با ابزار نرمی چون اشک و گریه شروع می کند!

آن قدر می گرید که افکار عمومی به او متوجه می شوند و برای شان سوال می شود : که چرا اینقدر گریه و چرا اینقدر اشک .

مگر چه شده؟

کم کم به امام نزدیک می شوند و امام در این ارتباطات علل قیام اباعبدالله و ظلم دستگاه را گوشزد می کنند.

امام در این شرایط سنگین و ظلمانی حکومتی فقط به این بسنده نمی کنند که برده می خرند و در طول یک سال کار تربیتی ، در راه خدا آزادشان می کنند و هر کدامشان می شوند یک مبلغ زبده در امور دینی .

وقتی مردم در زندگیشان با مشکلی مواجه می شوند ، خدمت “علی بن الحسین (ع) می رسند که امام برایشان دعایی بکند و امام سجاد علیه السلام در قالب دعا معارف حقه شیعه و معارف الهی را به آن ها یاد می دهند.

و طوری حضرت کار خودشان را انجام می دهند که علنا با دستگاه غاصبانه بنی امیه تعرضی ایجاد نشود اما

مهم این است که امام در فقدان شرایط ننشستند که تلاششان را انجام دادند آن هم در نهایت ها .

امامی که شرایط برایش مهم نیست

امامی که امیر شرایط است نه اسیر شرایط.

و این است دلیل شرمندگی و حقارت هایی که با تمام شرایط باز هم می نشینیم دست آویز عذرها و بهانه ها می شویم

صلی الله علیک یا علی بن الحسین یا زین العابدین علیه السلام

افزودن نظر جدید

کد امنیتی
کد امنیتی برای جلوگیری از ارسال اسپم می باشد.
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.

پیوندهای تصویری