تاریخ انتشار:13/10/27 - 10:04
شماره مطلب:20131027342
گفتگو

مفهوم گفتگو (در فرهنگ لغات )

واژه گفتگو هر چند در ظاهر، ساده مى‏نمايد، ولى واژه‏اى است كه به تازگى با بار معنايى جديدى مطرح شده و قداست و گيرايى خاصى در اذهان پديد آورده است . اين بار معنايى، پيام‏آور ارتباط صميمى، دوستانه و مخلصانه افراد، اديان و تمدنهاى مختلف با يكديگر است .
گفت و گو تركيب عطفى به معناى صحبت، بحث، سخن، محاوره و مكالمه است . گفت وگو با مفاهیم مشابه نظیر ارتباط ، صحبت ، مذاکره ، مکالمه ، گپ زدن و مجادله اساسا تفاوت دارد.
«ارتباط»عبارت است از«چیزی را مربوط یا مشترک یا معمول کردن»
«صحبت»نشانه تشکیل نوعی تجمع دوستانه و سخن مألوف گفتن است، به این سبب، آشنایی سخن و دوستانه بودن جمع مشخصه های بارز آن است.
«مذاکره»به انجام رساندن نوعی دادوستد است.از این رو هدفی عملگرایانه برای یافتن راه برون رفت ازمیان موانع خاص به حساب می آید.
«بحث»، تجزیه امور و تأکید بر تفکیک و تحلیل پدیده ها، دفاع از مفروضات، مجاب کردن و نهایتا دستیابی به توافق بر سر معنای واحد است.
«گپ زدن»، مکالمه بی هدف و «مجادله»اثبات خود در برابر دیگری از راه حمله به او و دفاع از خود در برابر حملات اوست
اين واژه كه اغلب در نوشتارهاى امروزى، بدون واو و متصل به يكديگر نوشته مى‏شود غلط مشهور است;
اين واژه در ادبيات سابق، بيشتر به صورت گفت و شنود نوشته يا بيان مى‏شد . به نظر مى‏رسد واژه گفت و شنود گوياتر و روشنتر از واژه گفت و گو باشد; زيرا نشان دهنده اين معناست كه طرفين گفتمان، مكالمه دو جانبه داشته، هم سخن مى‏گويند و هم به سخن فرد مقابل گوش مى‏دهند .
کلمه "گفتگو" را به این صورت نیز می‌نویسند: "گفت و گو". اما به نظر می‌آید که در این حالت نیز باز تأکید بر گفتن است تا شنیدن. آنچه در اینجا ما بیشتر به دنبال آن هستیم، گفتن و شنیدن یا به عبارتی "گفت‌و‌شنود" است. در واقع انسان‌ها هم می‌گویند و هم می‌شنوند و این باعث تقویت باهمستانی است که در آن افراد در کنار هم بهتر بتوانند زندگی کنند..

افزودن نظر جدید

کد امنیتی
کد امنیتی برای جلوگیری از ارسال اسپم می باشد.
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.

پیوندهای تصویری